Ostatnie Krokodyle – Koniec Epoki Kolei Górniczych w KWB Konin

Ostatnie Krokodyle – Koniec Epoki Kolei Górniczych w KWB Konin to pożegnanie legendy: lokomotyw elektrycznych EL2 „Krokodyl”, które przez dekady ciągnęły węgiel brunatny po sieci Kolei Górniczych w Koninie. W sobotę 18 kwietnia 2026 zabieramy Cię tam, gdzie na co dzień nie ma wstępu — na czynny teren przemysłowy — żeby zobaczyć i sfotografować końcówkę historii, która za chwilę zostanie już tylko na archiwalnych zdjęciach.

To wydarzenie jest stworzone pod fotografię i wideo: specjalny skład towarowy, przemyślane fotostopy, przejazdy „na kadr” oraz logistyka foto-autobusu, dzięki której jesteś w miejscach i czasie, w których dzieje się akcja. Industrial, stal, pył, infrastruktura — i „Krokodyl” w roli głównej. Jeśli lubisz kolej, technikę i klimat prawdziwego przemysłu: to jest ten dzień, ostatni taki dzień w tym miejscu…

EL2 „Krokodyl” – 100 ton przemysłowej legendy

Jeśli Konin ma swoją ikonę techniki, to są nią lokomotywy EL2, nazywane u nas „Krokodylami”. To nie jest kolej „dla pasażerów” i nie jest tabor „do zdjęć”. EL2 powstała po to, żeby ciągnąć ciężar: dzień w dzień, w pyle odkrywki, na torach, które często były bardziej „robocze” niż idealne. Dlatego właśnie wygląda jak drapieżnik — niska, masywna, z charakterystycznym „grzbietem” na dachu i sylwetką, której nie da się pomylić z niczym innym.

Podczas Ostatnich Krokodyli zobaczysz tę maszynę tam, gdzie ma sens: w kopalnianym krajobrazie, wśród infrastruktury i przemysłowej skali KWB Konin. I co ważne: to pożegnanie, nie „kolejna okazja”.

Skąd się wzięła EL2?

EL2 produkowano w zakładach LEW Hennigsdorf (NRD) w latach 1952–1988. Powstało około 1384 egzemplarzy – to jedna z najliczniej budowanych elektrycznych lokomotyw przemysłowych w historii. Do Polski trafiły dziesiątki sztuk (w tym 62 nowe egzemplarze), a konińska sieć stała się jednym z miejsc, gdzie „Krokodyle” pracowały najdłużej i najintensywniej.

Dlaczego „Krokodyl”?

Bo ma w sobie coś zwierzęcego: ciężka, długa, nisko osadzona – porusza się spokojnie, ale konsekwentnie. W kopalni nie musi biegać. Ma po prostu ciągnąć. I robi to tak, że człowiek czuje respekt, nawet jeśli widział już niejedno.

EL2 w Polsce – ostatnie bastiony

W Polsce „Krokodyle” przeżyły drugą młodość. Pracowały m.in. w KWB Konin, KWB Adamów, KCW Kujawy czy ZGH Zębiec. Wiele maszyn przechodziło modernizacje (m.in. pulpity, przetwornice, rozwiązania hamulcowe), a w kopalnianych realiach liczyło się jedno: żeby lokomotywa była gotowa do roboty zawsze wtedy, gdy jest potrzebna.

Dlaczego to wydarzenie jest wyjątkowe?

Ponieważ EL2 znika z pejzażu Europy razem z przemianami w energetyce i górnictwie. W tle są procesy, o których słyszy dziś każdy, kto wpisuje w Google „KWB Konin”: transformacja energetyczna, wygaszanie wydobycia, likwidacja infrastruktury, rekultywacja odkrywek i nowe funkcje terenów pogórniczych. A „Krokodyle” – symbol tej epoki – odchodzą razem z nią.

Ostatnie Krokodyle to moment, żeby:
zobaczyć EL2 w ruchu,
usłyszeć i poczuć skalę tej maszyny,
zrobić zdjęcia w industrialnym środowisku, które nie będzie już oczywistością.

To nie jest wystawa. To pożegnanie.

Technika, która robi robotę ⚙️

„Krokodyl” to prosty w idei, brutalnie skuteczny sprzęt 💪

• 🚂 Układ osi Bo’Bo’ (dwa wózki, po dwie osie napędne) – stabilnie na trudnym torze
• 🧱 Masa ok. 100 ton – trakcja i przyczepność, a nie „lekkość i komfort”
• 🔌 Zasilanie DC 1,2 / 1,5 / 2,4 kV (w zależności od wersji)
• ⚡ 4 silniki trakcyjne i moc godzinowa ok. 1320 kW
• 🐊 Potężny rozruch – w kopalni liczy się siła pociągowa, nie sprint

To dlatego EL2 była ceniona w odkrywkach: 🏗️ duże obciążenia, 🥾 tłuczeń i nierówne torowiska, 🌧️ błoto, ❄️ mróz, 🌫️ pył, 🔁 ciągłe manewry – i praca „od świtu do zmierzchu” ⏱️