Słodownia Strzegom od kuchni: Jak Viking Malt tworzy serce piwa

Rozpoczęliśmy spacer po terenie zakładu. Pierwszym przystankiem była waga przyjęciowo-zakupowa przy bramie wjazdowej. Tam poznaliśmy tajniki odbywającego się właśnie skupu jęczmienia, w tym pobierania próbek surowca i funkcjonowania sezonowego laboratorium. Ziarno nie jest suszone – przyjmuje się je w odpowiedniej specyfikacji, dlatego wymaga odpowiedniej weryfikacji już przy jego przyjęciu.

Następnie przeszliśmy przez bazę magazynową słodowni – znajduje się tam kilka grup nowszych i starszych silosów różnej pojemności, połączonych siecią przenośników kubełkowych i elewatorów. Silosy wyposażone są w kanały wentylacyjne, za pomocą których utrzymuje się odpowiednie warunki do przechowywania ziarna.

Warto wspomnieć, że strzegomski zakład przyjmuje ziarno zarówno na własne potrzeby, jak i na potrzeby drugiej słodowni grupy Viking Malt w Sierpcu. Dolny Śląsk charakteryzują dobre gleby, dlatego to właśnie tutaj zbierany jest jęczmień do produkcji słodu. Odwiedziliśmy kosz przyjęciowy wraz ze sterownią i wyobraziliśmy sobie następujący w tym miejscu zrzut zakupionego ziarna. To miejsce ma również część spedycyjną, gdzie ziarno pakowane jest na dalszą podroż do Sierpca.

Dalej podążaliśmy ścieżką, którą przebywa ziarno po przybyciu do Strzegomia. Pierwsze w kolejności jest czyszczenie wstępne – oddzielane są m.in. kłosy. Ziarno przechodzi przez czyszczarkę bębnową – 4 komory różnej gradacji – i kolejne bazy magazynowe na zamaczalnię. Tam odbywa się dalsze czyszczenie i sortowanie – oddzielenie kamieni czy ziarna kukurydzy, a także – połówek ziaren. Zamaczalnia to jeden z historycznych budynków słodowni, pełen schodów i tajnych przejść, a przede wszystkim – charakterystycznego, pięknego zapachu! W tym budynku ziarno pokonuje drogę przez sita na wagę, następnie na redler i do kadzi.

Mieliśmy okazję zobaczyć również z bliska kadzie. Procedura, która właśnie się w nim odbywała trwała łącznie 31 godzin z podziałem na trzy fazy: pierwszej fazy mokrej, fazy suchej i drugiej fazy mokrej, w czasie której trwa doraszanie mgiełką. Długość trwania

poszczególnych faz zależy od odmiany zboża, pogody i docelowego produktu, który chcemy otrzymać. Razem z ziarnem drogę przebywają tzw. dokumenty źródłowe, w których zapisane są wszystkie ważne informacje dla kolejnych ogniw w łańcuchu.

Do kolejnego budynku przeszliśmy specjalną estakadą i mogliśmy z bliska obserwować dwa rurociągi, którymi ziarno podróżuje na górną lub dolną bębnownię. W budynku znajduje się aż 16 bębnów, po 8 na każde piętro, z których najstarszy został wyprodukowany w 1910 roku! Namoczone ziarno kręci się w bębnach nawet do 6 dni, a operator codziennie pobiera próbkę do laboratorium. Poznaliśmy tam zasadę działania bębnów, ale i zajrzeliśmy do środka jednego z nich.